Centrum voor Zelfbezinning

Werkplaats voor levenskunst

water lily 1569036 1920

 

Al een geruime tijd ben ik intensief met yoga bezig. Ik kan intens genieten van de menselijke wijsheid die erin ligt besloten. Meer recentelijk kom ik erachter dat diezelfde wijsheid niet alleen in de oosterse filosofie te vinden is, maar ook hier. De wijsheid wordt hier wellicht minder gedragen en uitgedragen door een bepaalde groep mensen, zoals in India yogi’s en de brahmanen. Maar je komt haar her en der verspreid zeker ook hier tegen.

In het verre oosten wordt vaak de lotus als symbool gebruikt. De lotus is bij ons beter bekend als de waterlelie. De waterlelie wortelt in de modder, gaat vervolgens door het water naar boven om daar boven in de zonneschijn in de open lucht zijn ‘duizendvoudige’ bloembladeren te ontvouwen. Het is een metafoor voor de mens en de vooruitgang van die mens. We beginnen in de aarde en modder: mijn yogaleraar noemt het zelfs de poep. Hier zijn wel heel elementair bezig voor ons eigen hachje, met eten, drinken, ons territorium, onze veiligheid, kortom ons fundament. Dan voert de weg door het water. Het water staat symbool voor onze vrees en onze verlangens, waarmee ons ego zoal van doen heeft. Het is belangrijk om ons niet te laten leiden door onze eigen verlangens en angsten, maar ze te beheersen. Pas dan kunnen wij onze bladeren in het zonlicht ontvouwen, dan kunnen wij tot volle bloei komen.

Als geen ander snap ik dat het een alleraardigste en roerende metafoor is, maar het moeilijk is om daar concreet inhoud aan te geven. Dat is nu eenmaal het nadeel van die oosterse filosofie. Het is (soms) zo zweverig! De vraag blijft: hoe ontgroei ik de modder en vind ik de weg door het water naar het wateroppervlak.

Ik heb in boeken met iemand kennis mogen maken, die niet alleen al die wijsheid heeft begrepen, maar het ook voor ons begrijpelijk kan weergeven. U heeft allemaal wel van zijn naam gehoord, sommige hebben boek(-en) van hem gelezen en er zijn ook nog mensen die hem persoonlijk gekend hebben. Op basis van zijn gedachtegoed is het CVZ opgericht, C.J. Schuurman. Ik vond in zijn boek ‘De rode draad in ons leven’ een fragment dat ons vertelt hoe we ons uit de poep door het water naar boven kunnen verheffen (p. 100/101);

‘We kunnen allerlei aspecten van ons maatschappelijk leven nagaan, opvoeding, school, het politiek leven enzovoort, en dan merken we dat de problemen die daar liggen, allemaal met elkaar verbonden zijn. Er wordt in onze maatschappij zo weinig werkelijk vernieuwd, omdat er zo weinig echte innerlijke eenheid is in ons volk. Wanneer er echter een groep mensen zou zijn – die uit onze kring ook zijn bijdrage zou kunnen krijgen – die alzijdig met elkaar in contact zou staan, om zich van alle vraagstukken van het leven diep rekenschap te geven, dan zou er langzamerhand een eenheid kunnen groeien die geen ideologische eenheid is, maar een eenheid van beleven. Dat is waar het om gaat en van zo’n groep zou op den duur zeker grote kracht uitgaan in allerlei richtingen, want alles hangt met alles samen.’

Zo kan de lotus in het zonlicht al zijn bladeren ontvouwen.

(Ik vind het leuk als mensen hierop reageren of hierover willen praten: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)

Veronica Himmelbauer